Głównym założeniem przebudowy dwudziestoletniego ogrodu była transformacja zaniedbanej przestrzeni w stabilny, naturalny ekosystem. Kluczowym wyzwaniem projektowym stała się selekcja istniejącego drzewostanu oraz adaptacja nasadzeń do warunków panujących pod rozległymi koronami drzew, przy świadomej rezygnacji z systemu automatycznego nawadniania.

Gospodarka istniejącym drzewostanem: Prace rozpoczęliśmy od szczegółowej inwentaryzacji dendrologicznej i architektonicznej. Za największy walor terenu uznaliśmy starodrzew tworzący mikroklimat oraz strefę leśną zamykającą oś widokową. Przeprowadzone specjalistyczne prace arborystyczne pozwoliły na odsłonięcie pokrojów drzew i doświetlenie wnętrza ogrodu przy jednoczesnym zachowaniu pełnej prywatności, którą zapewniają dojrzałe, wysokie żywopłoty.

Kompozycja i dobór gatunkowy:

• Motyw geometryczny: Istniejące, zimozielone formy kuliste zostały uzupełnione o nowe nasadzenia w tym samym typie. Tworzą one powtarzalny, rytmiczny motyw, który porządkuje strukturę ogrodu niezależnie od pory roku.
• Nasadzenia odporne (Dry Gardening): W miejscach najbardziej narażonych na operację słoneczną i przesychanie, trawnik zastąpiono rabatami bylinowymi oraz trawami ozdobnymi. Dobór gatunków wspiera lokalną bioróżnorodność (rośliny miododajne) i wpisuje się w parkowy charakter założenia.
• Stabilizacja skarp: Skarpy wokół budynku obsadzono trawami o puszystych kwiatostanach, skomponowanymi z kolorystyką kamiennej elewacji. Podsadzenie ich zimozielonym bluszczem (Hedera helix) zapewnia stabilizację podłoża i gwarantuje estetykę płaszczyzn również w okresie przedwiośnia.
• Hortensje: Wzdłuż linii żywopłotów wydzielono strefy dla różnych odmian hortensji, które stanowią jedyny fragment ogrodu wymagający okresowej pielęgnacji wodnej, tworząc barwne plamy na tle głębokiej zieleni.